Związek modlitwy nieustannej z przepowiadaniem homilijnym w świetle przekazów patrystycznych
Abstrakt
Przygotowanie homilisty do głoszenia słowa Bożego to złożony proces, który obejmuje jego sferę intelektualną, uczuciową i wolitywną. Temu zagadnieniu wiele miejsca poświęcają ojcowie Kościoła. To nie jest tylko głoszenie Bożej prawdy, ale przede wszystkim świadectwo własnego życia, gdyż homilista jest także pierwszym słuchaczem. Modlitwa osobista jest nieodzowna w przygotowaniu homilii. Etymologia greckiego terminu όμιλία (homilia) oznacza „obcowanie z Bogiem”. Homilia skierowana do słuchaczy i jej skuteczność zależy od osobistego „obcowania z Bogiem”, które powinno stać się osobistym doświadczeniem głosiciela słowa Bożego. Ważnym staje się duchowe przygotowanie homilisty, w którym istotną rolę stanowi uważne studium Pisma Świętego oraz osobista modlitwa. Te dwa elementy, a nie talent krasomówczy, stają się główną siłą sprawczą całego przepowiadania. Tego rodzaju „obcowanie z Bogiem” winno stanowić stałą dyspozycję życiową homilisty, zarówno na etapie przygotowania, jak i w czasie głoszenia słowa Bożego.
Bibliografia
Abramowiczówna Z. (red.), Słownik grecko-polski, t. I-IV, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1962.
Augustyn, Komentarz do Psalmów, w: Liturgia Godzin, t. I, Poznań: Pallottinum 1982, s. 267-269.
Augustyn, Objaśnienia Psalmów, tłum. J. Sulowski, Warszawa: Akademia Teologii Katolickiej 1986 (Pisma Starochrześcijańskich Pisarzy, t. 37).
Bekes G., De continua oratione Clementis Alexandrini doctrina, Roma: Herder 1942.
Clemente Alessandrino, Gli Stromati. Note di vera filosofia, Milano: Akademie Verlag 1985.
Drączkowski F., Modlitwa − „nieustanne przebywanie z Bogiem” w świetle przekazów patrystycznych, w: Homo orans, red. J. Misiurek i in., Lublin: Wydawnictwo KUL 2000, s. 69-85.
Drączkowski F., Znaczenie słów Klemensa Aleksandryjskiego, „Modlitwa jest rozmową z Bogiem” w ich kontekście bliższym i dalszym, „Tarnowskie Studia Teologiczne” 8(1981), s. 129-132.
Drączkowski F., Eklezjologia Klemensa Aleksandryjskiego, w: Kościół starożytny − Królestwo Chrystusa i instytucja, red. F. Drączkowski, Lublin: Polihymnia 2010, s. 51-75.
Drączkowski F., Patrologia, Pelplin: Bernardinum 2012.
Grzegorz z Nyssy, Pięć homilii o Modlitwie Pańskiej, tłum. W. Kania, „Vox Patrum” 11(1986), s. 674-708.
Jan Chryzostom, Homilie o modlitwie, tłum. Liturgia Godzin, t. II, Poznań: Pallottinum 1984, s. 58-60.
Klemens Aleksandryjski, Stromata, PG 8, 685-9,602; tłum. J. Pliszczyńska, Kobierce, t. I-II, Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX 1994.
Małunowiczówna L. (red.), Antologia modlitwy wczesnochrześcijańskiej, Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 1993.
Meisels W., Podręczny słownik włosko-polski, t. I-II, Warszawa: Wiedza Powszechna 1986.
Orygenes, Homilie o Księdze Kapłańskiej; tłum. K. Augustyniak, w: Antologia modlitwy wczesnochrześcijańskiej, red. L. Małunowiczówna, Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 1993, s. 45-53.
Staniek E., Przygotowanie kaznodziei, w: Sługa Słowa, red. W. Przyczyna, Kraków: Redemptoris Missio 1997, s. 23-243.
Szram M., Modlitwa. Okres patrystyczny, w: Encyklopedia Katolicka, t. XII, Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 2008, kol. 1529-1532.
Święty Augustyn, De doctrina Christiana, tłum. J. Sulowski, O nauce chrześcijańskiej, Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX 1989.
Święty Grzegorz z Nazjanzu, Mowy wybrane, tłum. J. Szymusiak, Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX 1967.
Twardy J., Modlitwa kaznodziei, w: Sługa Słowa, red. W. Przyczyna, Kraków: Redemptoris Missio 1997, s. 230-235.
Wójtowicz H., Antologia modlitwy patrystycznej, Sandomierz: Wydawnictwo Diecezjalne w Sandomierzu 1971.
Von Severus E., Reallexicon für Antike und Christentum, t. I-VIII, Stuttgart 1950-1990.
Copyright (c) 2016 Roczniki Teologiczne
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.