Het probleempje van Le Petit Prince in vertaling: Verkleinwoorden vertaald uit het Frans in het Nederlands en Pools
Abstrakt
Problematyka przekładu Małego Księcia: Zdrobnienia w tłumaczeniu z francuskiego na język niderlandzki i polski
Przedmiotem niniejszego artykułu jest analiza zdrobnień w polskim i niderlandzkim tłumaczeniu francuskiej noweli pt. Mały Książę (Le Petit Prince) Antoine’a de Saint-Exupéry'ego. Po przedstawieniu podstawowych zasad tworzenia zdrobnień w języku francuskim, niderlandzkim i polskim, z uwzględnieniem ich podziału i funkcji, podjęta została próba odpowiedzi na pytanie, czy liczba zdrobnień w obydwu przekładach jest równie niewielka jak w tekście oryginału — główny cel badania. Mały Książę to nowela przeznaczona (w pierwotnym założeniu) dla dzieci, dlatego zdrobnienia odgrywają w niej istotną rolę. Również z tego powodu ważny jest sposób, w jaki polscy i holenderscy tłumacze noweli rozwiązali problemem renderowania zdrobnień.
Het probleempje van Le Petit Prince in vertaling: Verkleinwoorden vertaald uit het Frans in het Nederlands en Pools
Deze bijdrage wil aan de hand van een corpus van twee vertalingen van de Franse novelle Le Petit Prince van Antoine de Saint-Exupéry kijken naar de vertaalmogelijkheden van diminutieven in het Nederlands en Pools. Het belangrijkste doel van de uitgevoerde analyse is om de vraag te kunnen beantwoorden of de Nederlandse en Poolse vertaling net zo weinig verkleinwoorden bevatten als het Franse origineel. De diminutiva zijn in deze tekst van groot belang omdat het een novelle is voor kinderen. Een ander probleem dat in de studie aan de orde komt, is hoe de Poolse en Nederlandse vertalers van deze novelle een probleem van het weergeven van verkleinwoorden hebben aangepakt. Het artikel schetst tevens een theoretische achtergrond van de principes voor het creëren van verkleinwoorden in het Frans, Nederlands en Pools, samen met hun verdeling en functies.
Bibliografia
Bakema, Peter. 1997. ‘Het onvoltooid verleden verkleinwoord’. Tijdschrift voor Nederlandse taal- en letterkunde 113: 201–214.
Bakema, Peter, & Dirk Geeraerts. 2000. ‘Diminution and augmentation’. In Geert Booij (ed.). Morphologie: ein internationales Handbuch zur Flexion und Wortbildung / Morphology. An International Handbook on Inflection and Word-Formation. Volume 2, chap. 99, 1045–1052. Berlin: de Gruyter.
Grzegorczykowa, Renata, Roman Laskowski & Henryk Wróbel. 1998. Gramatyka współczesnego języka polskiego. Morfologia, Warszawa: Wydawnictwo PWN.
Kruisinga, Etsko. 1915. ‘De vorm van de verkleinwoorden.’ De Nieuwe Taalgids 9: 96–97.
Nagórko, Alicja. 2010. Podręczna gramatyka języka polskiego, Warszawa: Wydawnictwo PWN.
Rosen, Aleksandr, Elżbieta Kaczmarska & Svatava Škodová. 2014. ‘Diminutives as a cultural element and a glottodidactic trap — Czech and Polish diminutives from a contrastive corpus-based perspective’. In Glottodydaktyka wobec wielokulturowości, 51–66. Warszawa: Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.
Szczepańska, Elżbieta. 2009. ‘Zdrobnienia dawniej i dziś — kilka uwag na materiale czeskim i polskim’. Bohemistyka 4: 250–260.
Vanneste, Sandra. 2011. Les emplois de l’adjectif petit: vers un diminutif analitique? Universiteit Gent, Masterscriptie. URL: https://lib.ugent.be/fulltxt/RUG01/001/786/640/RUG01-001786640_2012_0001_AC. pdf (download 10 februari 2018).
Weber, Marcel. 1963. Contributions à l’étude du diminutif en français moderne: essai de systématisation. Zürich: Altorfer Diss. TU Zürich.
Copyright (c) 2018 Roczniki Humanistyczne
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.