Wymogi prowizji na urząd proboszcza w obowiązującym polskim ustawodawstwie synodalnym
Abstrakt
Przy dokonywaniu prowizji na urząd proboszcza należy zachować przepisy powszechnego prawa kanonicznego i partykularnego. Ustawodawca kodeksowy w kan. 521 § 2-3; 522; 527 § 2-3; 538 § 1 odsyła do regulacji obowiązujących w Kościołach partykularnych.
W polskim ustawodawstwie synodalnym doprecyzowano wymogi dotyczące aktu administracyjnego związanego z powierzeniem urzędu proboszcza. Dotyczą one władzy kościelnej, kandydata na proboszcza, powierzanego urzędu oraz formy, jaką należy zachować przy tym akcie. W większości uchwał synodalnych dokonano powielenia lub parafrazy przepisów prawa powszechnego. W niektórych jednak zawarto innowacyjne dyspozycje dotyczące biskupa diecezjalnego czy wymogów stawianych kandydatom na proboszczów. W większości jest to ukończenie przez tych kandydatów odpowiedniej formacji i zdanie „egzaminu proboszczowskiego”.
Do ważności prowizji konieczny jest wakans powierzanego urzędu. W ustawodawstwie synodalnym również określono przyczyny utraty urzędu. Ponadto wśród przyczyn w szerokim zakresie uregulowano złożenie rezygnacji przez proboszczów, którzy osiągnęli odpowiedni wiek. Jedynie kilka synodów wskazało na zachowanie formy pisemnej przy powierzeniu urzędu proboszcza.
Bibliografia
Coccopalmerio Francesco: De paroecia, Roma: Editrice Pontificia Università Gregoriana 1991.
Coccopalmerio Francesco: Il concetto di parrocchia nel CIC 1983, [w:] Parafia w prawie kanonicznym i w prawie polskim, red. S.L. Głódź, J.Krukowski, M. Sitarz, Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 2013, s. 7-37.
DʼOstilio Francesco: Prontuario del Codice di diritto canonico, Città del Vaticano: Libreria Editrice Vaticana 1995.
Góralski Wojciech: Synody partykularne, [w:] Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego, t. II/1: Księga II. Lud Boży. Cześć I. Wierni chrześcijanie. Cześć II. Ustrój hierarchiczny Kościoła, red. J. Krukowski, Poznań: Pallottinum 2005, s. 305-314.
Périsset Jean-Claude: La paroisse. Commentaire des Canons 515-572, Paris: Edition Tardy 1989.
Sitarz Mirosław: Organy kolegialne w kościołach partykularnych, [w:] Kościół partykularny w Kodeksie Jana Pawła II, red. J. Krukowski, M. Sitarz, Lublin: Wydawnictwo KUL 2004, s. 115-153.
Sitarz Mirosław: Podstawowe zasady w sprawowaniu władzy ustawodawczej biskupa diecezjalnego, [w:] II Polski Synod Plenarny a synody diecezjalne, red. J. Krukowski, M. Sitarz, A. Pastwa, Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 2015, s. 93-117.
Sitarz Mirosław: Zarządzanie parafią w sytuacjach nadzwyczajnych, [w:] Parafia w prawie kanonicznym i w prawie polskim, red. S.L. Głódź, J.Krukowski, M. Sitarz, Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL 2013, s. 133-154.
Sobański Remigiusz: Urzędy kościelne, [w:] Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego, t. I: Księga I. Normy ogólne, red. J. Krukowski, Poznań: Pallottinum 2003, s. 235-286.
Sweeny Edward A.: The Obligations and Rights of the Pastor of a Parish. According to the Code of Canon Law, New York: Frathers and Brothers of the Society of St. Paul 2002.
Viana Antonio: El párroco, pastor proprio de la paroquia, Ius Canonicum 29 (1989), s. 467-481.
Wnuk Radosław: Prowizja kanoniczna na urząd proboszcza, Kościół i Prawo 5 (18) 2016, nr 1, s. 95-117.
Copyright (c) 2017 Roczniki Nauk Prawnych
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.