Zwyczaj w prawie kanonicznym i w prawie polskim
Abstrakt
W niniejszym artykule autor porusza problematykę zwyczajów w prawie kanonicznym oraz prawie polskim. We wstępie przedstawiono ogólne cechy zwyczajów i ich znaczenie we współczesnych systemach prawnych. Kolejna część artykułu traktuje o zwyczajach prawnych występujących na gruncie prawa kanonicznego, a także dokonuje interpretacji kan. 23-28 Kodeksu Prawa Kanonicznego, kluczowych do omówienia tej problematyki. . W następnej kolejności autor charakteryzuje zwyczaje w systemie prawa polskiego oraz analizuje obowiązujące przepisy prawa cywilnego pod kątem prawa zwyczajowego.
Bibliografia
Bonnet, Piero Antonio. 2000. Annotazioni su la consuetudine canonica, Torino: Giappichelli.
Comotti, Giuseppe. 1993. La cosuetudine ner dritto canonico. Padova: CEDAM.
Dzierżon 2011a. Dzierżon, Ginter. 2011a. „Rola wspólnoty wiernych i prawodawcy w procesie tworzenia zwyczaju prawnego w systemie prawa kanonicznego.” Seminare 30:29-36.
Dzierżon 2011b. Dzierżon, Ginter. 2011b. „Zgoda legalna jako forma aprobaty zwyczaju prawnego w systemie kanonicznym.” Prawo i Kościół 3:165-175.
Dzierżon, Ginter. 2010. „Eklezjologiczne racje funkcjonowania zwyczaju prawnego w systemie kanonicznym.” Prawo i Kościół 2:45-55.
Dzierżon, Ginter. 2012. „Wymogi obiektywne oraz subiektywne dotyczące wspólnoty wprowadzającej zwyczaj prawny, ujęte w kan. 25 KPK.” Prawo Kanoniczne 55, nr 2:3-10.
Huels, John. M. 2002. “Commentary on the can. 23 CIC.” W New Commentary on the Code of Canon Law, red. John P. Beal, i James A. Coriden, Thomas J. Green, 86-96. New Jersey: Paulist Press.
Krukowski, Józef, red. 2003. Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego. T. 1. Poznań: Pallottinum.
Lombardia, Pedro. 2011. „Zwyczaj.” W Kodeks Prawa Kanonicznego. Komentarz, tłum. Janusz Bodzon, red. Piotr Majer, 82. Kraków.
Majer, Piotr, red. 2011. Kodeks Prawa Kanonicznego. Komentarz, tłum. Janusz Bodzon, edycja polska na podstawie wydania hiszpańskiego. Kraków: Wolters Kluwer Polska.
Mauro, Tomasso. 1979. “Le fonti del diritto canonico.” W La norma en el Derecho Canónico. Actas del III Congreso Internacional de Derecho Canónico. 539-590. Pamplona.
Otaduy, Javier, 2002. „La comunidad como fuente de costumbre (presupuestos eclesiólogicos y sociales de la costumbre).” W Fuentes, interoetactión, personas, red. Javierr Otaduy, 123-173. Pamplona: Navarra Gráfic.
Pawluk, Tadeusz. 1985. Prawo kanoniczne według Kodeksu Jana Pawła II. T. 1. Olsztyn: Warmińskie Wydawnictwo Diecezjalne.
Sobański, Remigiusz. 2003. „Komentarz do kan. 25 KPK.” W Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego, red. Józef Krukowski, t. 1, 85. Poznań 2003.
Sobański, Remigiusz. 1979. Kościół – prawo – zbawienie. Katowice: Księgarnia św. Jacka.
Banaszak, Bogusław. 2012. Prawo konstytucyjne. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.
Berć, Andrzej 2012. Zarys prawa prywatnego: część ogólna. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.
Bieranowski, Adam. 2000. „Glosa do wyroku Sądu Najwyższego z 15 października 1999 r. III CKN 366/98.” Rejent 10:95-103.
Bierzanek, Remigiusz. 1991. Studia nad społecznością międzynarodową. Źródła prawa międzynarodowego. Lublin: Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
Działocha, Kazimierz. 1999. „Komentarz do art. 87 Konstytucji.” W Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej. Komentarz, red. Leszek. Garlicki, 1-2. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.
Działocha, Kazimierz. 2006. „Konstytucyjna koncepcja prawa i jego źródeł w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego.” W Księga XX-lecia orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, red. Marek Zubik, 303-332. Warszawa: Biuro Trybunału Konstytucyjnego.
Lic, Jan. 2012. „Znaczenie zwyczaju handlowego dla prawa prywatnego (uwagi do projektu nowego kodeksu cywilnego).” W Instytucje prawa handlowego w przyszłym kodeksie cywilnym, red. Teresa Mróz, Mirosław Stec, 170-186. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.
Liżewski, Bartosz. 2003/2004. „Norma prawa międzynarodowego a norma prawa krajowego”. Annales Universitatis Mariae Curie-Sklodowska 50/51: 127-136.
Łazowski Adam, i Zawidzka Anna. 2008. Prawo międzynarodowe publiczne. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.
Pazdan, Maksymilian. 2012. Prawo prywatne międzynarodowe. Warszawa: Wydawnictwo LexisNexis.
Preisner, Artur. 2007. „Zwyczaj i prawo zwyczajowe.” W Charakter i struktura norm konstytucji, red. Janusz Trzciński, 184-196. Warszawa: Wydawnictwo Sejmowe.
Radwański, Zbigniew. 2007. Prawo cywilne – część ogólna. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.
Safjan, Marek. 2005. „Refleksje o roli zwyczaju.” W Prawo prywatne czasu przemian. Księga pamiątkowa dedykowana Profesorowi Stanisławowi Sołtysińskiemu, red. Aurelia Nowicka, 79-104. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
Safjan, Marek. 2007. „Zwyczaj jako źródło prawa prywatnego.” W System prawa prywatnego. Prawo cywilne część ogólna, red. Marek Safjan, t. 1, 215-236. Warszawa: Wydawnictwo C.H. Beck.
Serwin, Bożena. 2012. „Zmiany w katalogu źródeł prawa RP po akcesji Polski do Unii Europejskiej.” Administracja. Teoria, Dydaktyka, Praktyka 3:112-137.
Stelmachowski, Andrzej. 1998. Zarys teorii prawa cywilnego. Warszawa: Wydawnictwa Prawnicze PWN.
Studnicki, Franciszek. 949. Działanie zwyczaju handlowego w zakresie zobowiązań z umowy.Kraków: Polska Akademia Umiejętności.
Tenenbaum, Monika. 2008. Instytucja zadatku w polskim prawie cywilnym. Warszawa: Wolters Kluwer Polska.
Zieleniewski, Jan. 1964. Ogólne „towarowe” zwyczaje w obrocie międzynarodowym. Warszawa: Polska Izba Handlu Zagranicznego.
Copyright (c) 2015 Kościół i Prawo
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.